Hoe worden pruiken van echt haar gemaakt voor kinderen met kanker?

Er worden al heel lang pruiken gemaakt. Al vanaf 4000 voor Christus werden pruiken gedragen door de Egyptenaren voornamelijk als bescherming tegen de zon. Toen werden ze gemaakt van echte mensenharen of wol en werden ze in allerlei kleuren gedragen. In de zestiger jaren van de vorige eeuw werden pruiken opnieuw populair en werden voor het eerst ook synthetische pruiken gemaakt. Daarna werd de pruik weer minder populair en voornamelijk gedragen op modeshows, feesten, toneel of na een chemokuur, wanneer je bijvoorbeeld behandeld wordt voor kanker.

Door de jaren heen is de manier waarop pruiken gemaakt worden niet veel veranderd: nog steeds worden veel pruiken met de hand gemaakt. Dan worden hele kleine plukjes haar in een gaaswerk van textiel vastgeknoopt. Dit gaaswerk heeft de vorm van een kap, die je over je hoofd kunt trekken.

Er worden tegenwoordig ook pruiken machinaal gemaakt. Dan naait de machine de haren naast elkaar op dunne strookjes textiel. Deze dunne strookjes textiel worden trensen genoemd. Deze trensen worden vervolgens dakpansgewijs en in de vorm van een cirkel op elastische bandjes genaaid. Zo kun je een soort kap vormen, die je over je hoofd kunt trekken. Er kunnen echte mensenharen gebruikt worden en kunstvezels of synthetische haren. Mensenharen bestaan uit verschillende laagjes. De buitenste laag bestaat uit kleine schubjes. Hierdoor krijg je een soort schaduweffect. Om synthetische haren een zelfde soort effect te laten hebben, zijn synthetische haren niet rond, maar hoekig.

Wist je dat je je pruik ook regelmatig moet wassen net als je eigen haren? Lees ook dit Willem Wever antwoord over pruiken.

Bij Stichting Haarwensen kun jij je haar doneren voor pruiken voor kinderen die geen haar meer hebben.